Peygamberimizin hanımlarından:
SAFİYYE BİNTİ HUYEY
Safiyye binti
Huyey, Hayber’de, soyluluğu, güzelliği, iyi ahlâk ve namusluluğu ile
herkesçe beğenilirdi. Hayber’de ilk önce meşhur bir şair ve kumandan
olan yahûdi Sellam bin Mişkem ile nişanlandı. Bundan ayrılarak,
Hayber’in en meşhur kalesi olan Şemmus kalesinin, çok zengin kumandanı
Kenane bin Hakik ile evlendi.
Gözü morardı
Hz. Safiyye, Kenane ile evliyken,
rüyasında; Ay’ın, onun odasına düştüğünü görmüştü. Bu rüyasını kocasına
anlatınca; Kenane, “Sen ancak Hicaz’ın meliki Muhammed’i istiyorsun”
deyip, yüzüne bir tokat attı. Gözü morardı. Peygamber efendimiz,
Hayber’i 629 senesinde fethetti. Safiyye’nin babası ve kocası öldürülüp,
kendisi de esir edildi.
Esirler paylaşılınca, Safiyye de âlemlere
rahmet olarak yaratılan Peygamber efendimizin hissesine düştü. Peygamber
efendimiz, Safiyye’yi azat etti. Bunun üzerine Safiyye, seve seve iman
edince, Resulullahın nikâhıyla şereflendi. Bütün müslümanların annesi
oldu.
Sehba mevkiinde düğünü yapılıp, kavun ve
hurma velime [Düğün yemeği] olarak verildi. Gözünün morarmasına,
Resulullah efendimiz, "Nedir bu iz?" diye buyurunca, şöyle arz
etti:
- Bir gece rüyamda sanki Ay gökten inip,
koynuma girmiş görmüştüm. Kocam Kenane’ye anlattım. “Sen şu üzerimize
gelen Arap melikinin hanımı olmaya göz dikmişsin” diyerek yüzüme bir
tokat vurdu. O tokatın izidir.
Hz. Safiyye İslâmiyetle şereflenince, çok
samimi bir müslüman oldu. Vaktini ibadet ve zikir ile geçirdi. Zinet
eşyası fazla olduğundan, bunu Peygamber efendimizin hanımları arasında
paylaştırdı. Çok yardımsever olup, daima fedakârlıklarda bulunurdu.
Peygamberimize karşı çok büyük muhabbeti
vardı. Peygamber efendimizin hastalığında dedi ki:
- Ey Allahın Resulü! Keşke sizin bütün
ağrılarınızı, acılarınızı ben çekseydim.
Hz. Safiyye akıllı, halim, selim ve
ağırbaşlı bir hanımdı. Hakkında şu hadise anlatılır:
Metanetini bozmadı
Müslümanlar Hayber’i fethettiklerinde,
Safiyye, akrabaları ve ahalisi esir edilmişti. Peygamberimizin yanına
getirilirken, yahûdilerin cesetlerinin bulunduğu yerden geçmek zorunda
kalındı. Hz. Safiyye’nin yanında bulunan kadın bağırıp, çağırarak,
başına toprak attı. Fakat, o metanetini bozmadı. Hatta, geçerken
kocasının cesedini de gördü. Fakat, istifini bile bozmadı.
Hz. Safiyye çok cömertti. Eline geçenleri
dağıtırdı. Vefatında bir evi kalmıştı. Emlakının üçte birini yeğenine,
kalanı da fakirlere sadaka olarak verilmesini vasiyet etti.
Hz. Safiyye, Hz. Harun’un neslindendir.
Annesi Berre binti Semvan idi. Baba tarafından Benî Nudayr ve anne
tarafından da yahûdilerin Benî Kureyza aşiretinin ileri gelenlerindendi.
Babası Huyey bin Ahtab, Arabistan’daki bütün yahûdilerin başı sayılırdı.
Annesi Berre’nin babası Semvan Arabistan’da şecaat ve cesareti ile
şöhretliydi.
Hz. Safiyye’nin Hayber’de 611 senesinde
doğduğu tahmin edilmektedir. Medine’de 671 senesinde, altmış yaşında
vefat etti.
Geri Dön |